Joie de vivre in het Franse Ecrins

Het is mid-januari en het is bitter koud. Ik ben deze keer op stap met Berthold, Wiebe en ook mijn Canadese klimmaat Simon klimt twee dagen mee. Onze bestemming voor deze trip zijn de opgevroren watervallen rondom l’Argentière la Besee. De ijsklimdalen Fournel, Ceillac en Freissinieres zijn voor een week ons speelterrein. Niet voor niets zijn de dalen het epicentrum voor watervalklimmen in Frankrijk. De klimmogelijkheden hier zijn talrijk en de ijscondities vaak goed.

Dag 1: Met zijn drieën rijden we naar het dal Fournel. Op de parkeerplaats wijst de thermometer van de auto -18°C aan. Ook de rest van de week belooft het net zoals vandaag ver onder de nul te blijven. De warme parka (jas) die ik mee heb voor op de standplaats en de afdaling, kan ik deze week zelfs tijdens het klimmen aanhouden. Niet echt ideale temperaturen voor ijsklimmen dus. Maar we zijn weer lekker in de bergen, en dat is alles wat telt.
Ons doel van vandaag is de route Davidoff (WI5-, 200 mh). De eerste en moeilijkste lengte is een mooie brede en verticale ijspilaar. Koud vanuit Nederland is het een lekkere opwarmer. Het is duidelijk te merken dat er veel spanning in het ijs zit door de kou. Bij een slag met de ijsbijl ontstaan er gemakkelijk scheuren en breekt het ijs snel af.
Davidoff 01 - 800x665Davidoff 02 - 800x600
In de avond ontmoeten we Simon en bezichtigen we voor het eerst ons onderkomen voor deze week, genaamd Moulin Papillon. Het blijkt een gezellig warm hol vol met andere ijsklimmers. De eigenaresse is lekker chaotisch, gezellig en een zelf een fanatiek klimster. Elke dag verzorgd ze een lekker Franse drie gangen maaltijd, nadat ze vaak zelf een ijsklimmetje heeft gemaakt. Niet slecht voor een 35 euro per dag!

Dag 2: Vandaag staat het dal Ceillac op het programma. Op de parkeerplaats hebben we gelijk zicht op de ijsklimmogelijkheden. Een mooie brede wand is te zien met op een rij opgevroren watervallen van paar honderd meter. Ik klim samen met Wiebe en duiken de mega klassieke route ‘Les Formes des Chaos’ (WI4, 300 m) in. De zes touwlengten lange route is qua moeilijkheid ontzettend continue en loopt door een mooie rotskloof, met een fantastische ambiance. Een terechte klassieker!
In de middag klimmen we naar de tweede lengte van Sombres Heros (WI5, 100 mh). De sleutellengte is niet echt in conditie, en we vinden hem er te spannend uitzien voor een poging. Die avond horen we van een  stel klimmers dat ze Sombre Heros paar dagen terug hadden geklommen, maar op de vijftien meter loodrechte ijssigaar geen enkele goede tussenzekering konden vinden (teveel lucht in het ijs).
Formes des Chaos 01 - 800x600Formes des Chaos 03 - 800x533
Formes des Chaos 02 - 800x533

Dag 3: Al rijdend door het dal Freissinieres kijk ik met ontzag naar de klimmogelijkheden. Dit is duidelijk het meest extreme dal in de omgeving. Overal zijn flinke wanden te zijn met meer of minder ijs. Door de vaak overhangende wanden lopen lange moeilijke mixedroutes van paar honderd meter met een duidelijk alpien karakter. Mooie projecten voor de toekomst! Vandaag hebben we een redelijk ‘easy’ programma, met de route ‘Les Larmes des Nicodemes’ (WI4, 150 mh).
Larmes des Nicodemes 01 - 800x600Larmes des Nicodemes 02 - 800x533

Dag 4: Fournel lijkt dit jaar de beste condities hebben, dus keren we, zonder Simon, weer terug. Helaas doen we de naam van onze route van vandaag ‘Beating the retreat’ (WI4+, 400 mh) geen eer aan. Na twee touwlengten klimmen wordt ons avontuur tot een halt geroepen. De volgende lengte is duidelijk niet in conditie: De 8 meter hoge vrijstaande ijspilaar is nog geen meter breed. De kans dat de ijspilaar met deze kou afbreekt vinden we te groot, en we besluiten ab te seilen.
Beating the retreat 02 - 800x533Beating the retreat 03 - 800x600Beating the retreat 05 - 800x629
Als goedmakertje klimmen we in de middag nog de leuke route ‘Jolie’ (WI4, 50 mh).
Jolie 01 - 800x600Jolie 02 - 800x600Jolie 03 - 800x663

Dag 5: Berthold voelt zich wat ziekjes, zodoende gaan Wiebe en ik vandaag weer samen op stap. Eerder nog hebben we het plan de klassieker ‘Les Nains de Ravines’ (WI4, 300 mh) in Fournel te doen. Bij de instap aangekomen ziet de linker waterval er eigenlijk veel mooier uit. De route heet ‘Colosse de Rhodes’ (WI4+ of WI5, 700 mh), de langste route van het hele dal. Tja, we zijn wat laat, maar besluiten toch maar in te stappen. In de waterval zitten veel stukken waarin je moet lopen, dus zevenhonderd meter is het niet. Desondanks zijn de zeven lengtes in de route erg steil. Alle drie sleutelengten besluit ik voor te klimmen via directe varianten, wat drie mooie loodrechte WI5’s oplevert.
Colosses des Rhodes 01 - 800x533Colosses des Rhodes 02 - 800x646
Colosses des Rhodes 03 - 975x600Colosses des Rhodes 04 - 800x533
Dag 6 (rustdag): Ook ik heb het Berthold-virus te pakken..

Dag 7: Als afsluiting van een mooie week bezoeken we nogmaals Fournel, en klimmen we met zijn drieën de mega-klassieker Hiroshima (WI5, 100 mh). De tweede lengte is wel heel bijzonder en begint met een loodrechte ijspillaar, gevolgd door schoorsteenklimmen door een groot gat in het ijs. Erg tof!
Hiroshima 01 - 800x600Hiroshima 03 - 800x600Hiroshima 02 - 800x600 Hiroshima 04 - 800x533Hiroshima 05 - 800x600

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.